ΟΤΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΡΟΛΟΓΙΟΥ Εκτύπωση
Συντάχθηκε απο τον/την Μαρία Κυριάκη   
Τρίτη, 31 Μάιος 2022 12:45

Όταν σταματήσουν οι δείκτες του ρολογιού

Φεστιβάλ Νέων Θεατρικών Ομάδων Off-Off Athens

deiktes

Το Φεστιβάλ Νέων Θεατρικών Ομάδων Off-Off Athens στο Επί Κολωνώ είναι μιααγαπημένη θεατρική γιορτή και ταυτόχρονα μια ευκαιρία για νέες ομάδες να παρουσιάσουν την δουλειά τους στο κοινό. Για 12η χρονιά φέτος, το Off-Off Athens festival γίνεται πόλος έλξης για τους θεατρόφιλους που θέλουν να γνωρίσουν το νέο αίμα του Ελληνικού θεάτρου στα πρώτα του βήματα. Το “Επί Σκηνής” παρουσιάζει τις ομάδες που θα συμμετέχουν και μιλάει με τους δημιουργούς για την παράσταση τους.

 

Δραματουργία

Τ ο έργο είναι εμπνευσμένο από την φιγούρα της δασκάλας στο έργο του Ρομπέρτο Αταϋντέ, ''δεσποινίς Μαργαρίτα''. Ακόμη έχει εξωτερικούς και ψυχολογικούς αντικατοπτρισμούς σε μια εκδοχή του ΄΄Τζόκερ΄΄ σαν εμβληματικού όντος της σύγχρονης κοινωνίας. Ο χαρακτήρας αυτός, ως ανάμεικτη ψυχολογικά φιγούρα, έχει διωχθεί από την δουλειά της και έχει τεθεί υπό παρακολούθηση, με την κατηγορία της ψυχολογικής αστάθειας και του εκρηκτικού χαρακτήρα της στο σχολείο που διδάσκει. Μέσα στο δωμάτιο του σπιτιού της, όπου παρακολουθείται, ξυπνάει κάθε μέρα νομίζοντας ότι η καθημερινότητα της δεν έχει αλλάξει και προσπαθεί εμμονικά να ετοιμαστεί για το πρώτο μάθημα της χρονιάς. Η ίδια γνωρίζοντας την ''αλήθεια'' της, κάνει την ίδια προετοιμασία από νωρίς το πρωί, μέχρι το βράδυ, όπου συνειδητοποιεί ο,τι δεν θα πάει ποτέ ξανά στην δουλειά της. Αλλοιώνει την εμφάνισή της σαν πρόσχημα καθυστέρησης, κάνει μάθημα στους μαθητές της μέσα στο δωμάτιο, έρχεται αντιμέτωπη με την μοναξιά και την εγκατάλειψη που είχε από παιδί από τους γονείς και από την κοινωνία και εξαντλεί τις δυνάμεις της, μέχρι οι δείκτες του ρολογιού να δείξουν πάλι την ίδια ώρα. Το τέλος του έργου καταλήγει στην αρχή, σαν σύμβολο της επαναλαμβανόμενης καθημερινότητας που την κρατάει ''ζωντανή''.

 

Συνέντευξη

Τι σας ενέπνευσε στη δημιουργία της δραματουργίας και ποια κατά τη γνώμη σας είναι η σχέση της με τις εμπειρίες που βιώνει η ανθρωπότητα σήμερα;

Το έργο αυτό δημιουργήθηκε μέσα στις δύσκολες συνθήκες της πανδημίας, με αφορμή αυτό που με προβλημάτιζε την συγκεκριμένη περίοδο κι εν τούτοις προέκυψε ένα έργο με διαχρονική αξία. Η περιθωριοποίηση ανθρώπων που δεν μπορούν να υπάρξουν σ' ένα κλειστό κοινωνικό σύστημα γιατί δεν είναι φτιαγμένοι ''από το ίδιο υλικό”, όπως λέει κι η ηρωίδα του έργου, εννοώντας τις αξίες, τα πιστεύω και την διαφορετικότητα του κάθε ανθρώπου τα οποία θα πρέπει να ''ξεπουλήσει'' για να ενταχθεί σε αυτό. Παράλληλα, ο εγκλεισμός και η απογοήτευση από δουλειές που χάνει ή δεν μπορεί να έχει πια, μπορούν να προκαλέσουν εμμονικές καταστάσεις μη αποδοχής της πραγματικότητας και τέλος, η αγάπη και η κατανόηση που θα έπρεπε να υπάρχουν μεταξύ των ανθρώπων για να μπορεί ο ΄΄κύκλος'' της κοινωνίας να είναι ένα ανοιχτό σύστημα και όχι κλειστό και αποστειρωμένο.

 

Πως δημιουργήθηκε η ομάδα σας;

Δύο άνθρωποι, εκείνη που δημιουργεί και εκείνη που ερμηνεύει είναι η “ομάδα” μας. Γνωριστήκαμε στα πλαίσια ενός masterclass με τον βραβευμένο σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη και η αλήθεια είναι πωςόταν συζητήσαμε το έργο, το φανταστήκαμε σαν μια ταινία. Ήταν κάπως ιδιαίτερο και θα μπορούσε να είναι μια ταινία μικρού μήκους. Ελπίζουμε να έχει την αξία που του ταιριάζει και ως θεατρικό.

 

Τι θα θέλατε να μεταφέρετε στο κοινό μέσα από την παράσταση σας;

Αυτό που μεταφέρει η δραματουργία μας η οποία δίνει έμφαση στον αποκλεισμό, την διάκριση και την περιθωριοποίηση ανθρώπων που δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στα κλειστά συστήματα της κοινωνίας, όπου επικρατεί η υποκρισία, η αδιαφορία και η ματαιότητα: “Όλοι φορούν τις μάσκες τους, αν δεν τις φορέσουν δεν μπορούν να βγουν απ' τα σπίτια τους,κρύβονται σαν τα ποντίκια”.

 

Ποια πιστεύετε πως είναι η επίδραση του θεάτρου στις σύγχρονες κοινωνίες και με ποιον τρόπο επικοινωνεί τους προβληματισμούς των νέων ανθρώπων;

Το θέατρο ανέκαθεν αποτελούσε έναν τρόπο έκφρασης, κινητοποίησης, ενσυναίσθησης, προβληματισμού, ψυχαγωγίας. Δυστυχώς στην σύγχρονη κοινωνία, η επίδραση του είναι απειροελάχιστη. Ωστόσο, υπάρχουν νέοι άνθρωποι, με καινοτόμες και “ρομαντικές” ιδέες, που προσπαθούν να κρατήσουν αυτή του την μορφή και υπάρχει ελπίδα να διατηρήσουν την αξία του θεάτρου αναλλοίωτη.

 

Ποια μέθοδο εφαρμόζετε στις πρόβες και με ποιο τρόπο συνεργάζεστε;

Η μέθοδος της υποκριτικής έχει την βάση της ς’ ένα συγκεκριμένο αλφάβητο. Όμως η μέθοδος μου ως σκηνοθέτη γι' αυτό το ιδιαίτερο έργο, που αποτελεί ψυχολογικό μονόπρακτο με λυρικό και συμβολικό λόγο, βασίστηκε σε αυτοσχεδιασμούς, ανάλυση, ενσυναίσθηση και κοινό κώδικα της ηθοποιού με την δημιουργό για να μπορέσει να ''διηγηθεί μια ιστορία” όσο καλύτερα γίνεται στο κοινό.

 

Τι πιστεύετε για τις θεατρικές σπουδές στη χώρα μας;

Αν και η έννοια του πολιτισμού ξεκίνησε απ΄ αυτήν την χώρα, δυστυχώς οι θεατρικές σπουδές, στην πλειοψηφία τους, έχουν μείνει πολλά χρόνια πίσω και έχουν χάσει το κίνητρο να δώσουν την σωστή βάση, τις απαραίτητες γνώσεις, την αξιοκρατία και τις ευκαιρίες απορρόφησης επαγγελματικά, στο δύσκολο αυτό επάγγελμα. Οι λόγοι...είναι ένα άλλο θέμα συζήτησης.

 

Ποιες ευκαιρίες δίνονται στους νέους ανθρώπους στην Ελλάδα ώστε να προωθήσουν την δουλειά τους;

Δεν είναι εύκολο για τους νέους ανθρώπους που βγαίνουν στην αγορά εργασίας να ενταχθούν αξιοκρατικά και να παρουσιάσουν με όποιο τρόπο την δουλειά τους. Υπάρχουν οικονομικές αντισταθμίσεις και συμφέροντα, με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι περισσότεροι, για να κάνουν τα πρώτα τους βήματα. Κάτι τέτοιο είναι λογικό, λόγω του κορεσμού του επαγγέλματος, αλλά δεν παύει να έχει χάσει την δικαιοσύνη και την αξιοκρατία του σε σχέση με παλαιότερα.

 

Τι όνειρα και τι σχέδια κάνετε για το μέλλον;

Ένα από τα όνειρά μας έχει συμβεί με το έργο μας, που θα παρουσιαστεί σ' αυτό το φεστιβάλ. Στοχεύουμε προς το παρόν λοιπόν, να πάρει την αξία που του έχουμε δώσει και να μπορέσει να παρουσιαστεί κι αλλού με τη νέα θεατρική σεζόν.

 

Μιλήστε μου για το φεστιβάλ και την μέχρι τώρα εμπειρία σας από την συμμετοχή σας ς’ αυτό.

Το θέατρο Επί Κολωνώ προσφέρει μια πολύ καλή ευκαιρία στους νέους δημιουργούς μ' ένα φεστιβάλ που χρόνια τώρα έχει κρατήσει την αξία του. Η συνεργασία μας είναι πολύ ευχάριστη και ευχόμαστε να ανταποδώσουμε το καλύτερο που μπορούμε.

 

Συντελεστές:
Σύλληψη/Κείμενο/Σκηνοθεσία: Στέλλα Ρουσάκη
Σχεδιασμός φωτισμού: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου
Φωτογραφία/Video/Μουσική Επιμέλεια: Γιώργος Γιαννίμπας
Σκηνικά/Κοστούμια: Βαλεντίνη Μαυροδόγλου

Ερμηνεύει:
Στέλλα Κοσμοπούλου

Κυριακή 12 Ιουνίου & Δευτερα 13 Ιουνίου

Το Φεστιβάλ θα διαρκέσει έως 22 Ιουνίου 2022 με συμμετοχή 27 θεατρικών σχημάτων.
Τόπος: Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ.
Εισιτήριο:Η γενική είσοδος είναι 5,00€ για τη μία παράσταση και 6,00€ για τις δύο παραστάσεις της ίδιας βραδιάς