ΡΟΤΒΑΙΛΕΡ Εκτύπωση
Συντάχθηκε απο τον/την Μαρία Κυριάκη   
Πέμπτη, 14 Οκτώβριος 2010 08:59

Ροτβαίλερ

του Γκιγέρμο Ερας

rotvailer1

rotvailer1

Για 3η συνεχή χρονιά παίζεται φέτος το τριπλά βραβευμένο «Ροτβάιλερ» σε σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη (βραβείο σκηνοθεσίας) και σε διασκευή της ομάδας Νάμα (βραβείο καλύτερης παράστασης).

 

Η υπόθεση

Ένας αριβιστής δημοσιογράφος-σταρ της τηλεόρασης καταφέρνει να εξασφαλίσει αποκλειστική συνέντευξη από τον Ροτβάιλερ, έναν εθνικόφρονα ρατσιστή με βίαιο ταπεραμέντο και ενεργή δράση. Αφήνει για πρώτη φορά τη σιγουριά των πλατό, προκειμένου να παρουσιάσει την εκπομπή «ζωντανά» από το επικίνδυνο άντρο του σκίνχεντ σε μια υποβαθμισμένη περιοχή της Μαδρίτης. Ο αντίπαλος αποδεικνύεται ισχυρός και στη θεωρία αλλά και στην πράξη. Όταν αντιλαμβάνεται ότι ο δημοσιογράφος έχει σαν στόχο του να τον παρουσιάσει αρνητικά, οργανώνει την εκδίκησή του. Λίγο πριν τελειώσει η εκπομπή επιτίθεται μαζί με τον κρετίνο ομοϊδεάτη του πρώτα στον οπερατέρ ο οποίος έχει ήδη δηλώσει ότι θέλει να αποχωρήσει και κατόπιν και στον ίδιο τον δημοσιογράφο με τον βιαιότερο και φονικότερο τρόπο ενώ τα πλάνα συνεχίζουν να προβάλλονται στην τηλεόραση.

 

Η δραματουργία

rotvailer2

rotvailer3

Το ενδιαφέρον εύρημα του έργου είναι πως ο συγγραφέας φέρει αντιμέτωπο τον σχιζοφρενή σκίνχεντ  με έναν εξ ίσου άρρωστο κι αδίσταχτο αντίπαλο, έναν γελοίο, αλαζονικό, κυνικό και άπληστο, κιτρινιστή δημοσιογράφο ο οποίος μας θυμίζει έντονα δημοφιλή τηλεοπτικά πρόσωπα της δικής μας καθημερινότητας κι ο οποίος ασκεί υπόγεια μια εξ ίσου καταδυναστευτική επιρροή παρά το φαινομενικά πολίτικαλ κορέκτ, στάτους του. Υπάρχουν στιγμές στη διάρκεια της παράστασης που ο μεγαλομανιακός ναζιστής εμφανίζεται πιο συμπαθής από τον διάσημο αντίπαλό του ακόμα κι όταν παραφέρεται. Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Ροτβάιλερ, αντιμετωπίζει την πρόκληση ασκώντας μια ήσυχη δύναμη ως την στιγμή που αιφνιδιαστικά θα επιτεθεί. Το θετικό πρόσωπο που εκπροσωπεί ο οπερατέρ, ένας συμπαθής άνθρωπος, στοργικός πατέρας, υπομονετικός συνεργάτης και άτομο με ηθικές αξίες καλής ποιότητας, είναι αυτός που τελικά βρίσκεται στο επίκεντρο της σύγκρουσης και πληρώνει με τίμημα τη ζωή του, για κάτι το οποίο προσπαθεί ως ένα σημείο να μην προκαλέσει: Το ξέσπασμα της βίας. Το τέταρτο πρόσωπο, ο ανεγκέφαλος οπαδός είναι επίσης ένας ενδιαφέρων θεατρικός χαρακτήρας στο έργο και ένα πρόσωπο που λειτουργεί ταυτόχρονα σαν θύμα και σαν θύτης. Οι τέσσερις δυναμικές που υποβάλλονται από τους τέσσερις χαρακτήρες του έργου υποβάλλουν τις αντίστοιχες, των οικείων μας κοινωνικών δομών καθώς διαγράφονται ξεκάθαρα τα πρότυπα των δύο αντιμαχόμενων εξουσιών και των δύο στην ουσία ουδέτερων, εξουσιαζόμενων προτύπων εκ των οποίων το ένα εμπλέκεται στο παιχνίδι για να αποκτήσει κύρος ανήκοντας σε ένα ισχυρό σύνολο και το άλλο παραμένει ουδέτερο για να διαπιστώσει μάλλον πολύ αργά πως αυτή δεν είναι καθόλου η ιδανική μέθοδος προστασίας του.

rotvailer4

Η δραματουργία, παρά τις επί μέρους αδυναμίες της έχει ισχυρό έρεισμα και είναι εξαιρετικά δομημένη ενώ οι υποδειγματικοί ρυθμοί, λειτουργούν αντιστικτικά για να οδηγήσουν με ιδανικό μέτρο και σοφή ισορροπία στην κλιμάκωση του εκρηκτικού φινάλε. Οι χαρακτήρες είναι οι αναμενόμενοι, χωρίς εκπλήξεις ή ανατροπές, ακολουθούν την δομή των προτύπων που έχουν ήδη καθιερωθεί όσον αφορά και τις τέσσερις περιπτώσεις των εκπροσώπων των πληθυσμιακών ομάδων αυτών των τεσσάρων αστικών τύπων, αναπτύσσονται με ενδιαφέροντα και εφευρετικό τρόπο μέσα από τους διαλόγους αλλά δεν ξεφεύγουν από την πεπατημένη, δεν μας προσφέρουν μια απρόσμενη εναλλακτική. Όμως οι άνθρωποι δεν είναι συνταγές γιατρού, έχουν εσωτερικές αντιφάσεις και δεν ανταποκρίνονται σε έτοιμα καλούπια, χρειάζεται η απόχρωση που διαφοροποιεί για να μην παγιώνεται τουλάχιστον στην αρένα της τέχνης η «κοινή» αντίληψη, για να αποκαλυφθεί το εξαιρετικό και το σπάνιο.

 

Η παράσταση

rotvailer5

Βέβαια η μεγάλη αποκάλυψη αυτής της παράστασης δεν είναι το κείμενο αλλά η σκηνοθεσία και η ερμηνεία των τεσσάρων ηθοποιών. Η Σκόττη η οποία αξιοποιεί το έργο περισσότερο απ’ όσο αξίζει, δούλεψε με ευαισθησία, ευρηματικότητα και έμπνευση, προσφέροντάς μας ένα εκρηκτικό θέαμα με σφιχτούς ρυθμούς, λειτουργικά ευρήματα και σοφά στημένες σεκάνς. Σε συνεργία με τους ατμοσφαιρικούς φωτισμούς, με το εύρημα της «οθόνης-προβολής» απόλυτα ενταγμένο στη δραματουργία αλλά και με την άψογη διευθέτηση του λιτού σκηνικού αξιοποίησε τις δυναμικές της δράσης και απέδωσε τις εσωτερικές και εξωτερικές εντάσεις. Η σκηνή που ο σκίχεντ σκαρφαλώνει στα κάγκελα και βρίσκεται σε ένα είδος υπέργειας φυλακής σαν εκπεπτωκώς άγγελος ή ο τρόπος που διαχειρίζεται το φινάλε κατεβάζοντας την αυλαία έτσι ώστε στο πιο κρίσιμο σημείο της παράστασης να μας μετατρέπει σε «οφθαλμολάγνους» φέρνοντάς μας αντιμέτωπους με την ίδια την καταπιεσμένη φύση μας που αν και το αποκρύπτει, ερεθίζεται από την βιαιότητα και επιχειρεί να εισχωρήσει στο πεδίο όπου αυτή αναπτύσσεται, φανερώνουν το ταλέντο μιας σκηνοθέτιδας με ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Στη σκηνή πάντως που ο ροτβάιλερ ξυρίζει το κεφάλι του οπαδού του, θα περίμενα να συμβεί το αντίθετο.

Οι ηθοποιοί, καλά εκπαιδευμένοι, με άριστα εκφραστικά μέσα, εξαιρετική κινησιολογική άνεση και υποκριτική δεινότητα, αποδίδουν τόσο ρεαλιστικά τους χαρακτήρες ώστε καταφέρνουν να κάνουν το θεατή να ξεχνάει πως υποδύονται ρόλους και να αποδέχεται την παρουσία τους στη σκηνή σαν να είναι οι ίδιοι οι ήρωες μιας οικείας ή ανοίκειας πραγματικότητας.

rotvailer6

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ

Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη

Σκηνικά-Κοστούμια: Γιώργος Χατζηνικολάου
Μουσική: Μάριος Στρόφαλης
Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας

Παίζουν:Ροτβάιλερ σκίνχεντ ή Αντόνιο: Δημήτρη Λάλος

Χάιμε (δημοσιογράφος): Γιάννης Ράμος

Ράφα (σκίνχεντ): Δημήτρης Καπετανάκος

Χουάν (οπερατέρ): Γιάννης Τρίμμης

Επί της οθόνης: Δημήτρης Καταλειφός και Ιωάννα Τζώρα

Ακούγεται: η Δάφνη Λαρούνη

rotvailer7

Τελευταία παράσταση: Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

 Έως Δευτέρα 6/12/10 οι παραστάσεις συνεχίζονται κανονικά κάθε Κυριακή 19:15 και Δευτέρα 21:15

ενώ από Κυριακή 12/12/10 θα παιχτούν 4 ακόμη παραστάσεις μόνο τις Κυριακές στις 19:15.

 

Διάρκεια: 80’

Τιμές εισιτηρίων: 22 ευρώ, 15 ευρώ φοιτητικό / μειωμένο (για οργανισμούς)

7 ευρώ ατέλειες (εξαιρούνται ΣΕΗ και Σκηνοθετών)

Χώρος: κεντρική σκηνή

Θέατρο Επί Κολωνώ

Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94

Κολωνός

Τηλέφωνο: 210 5138067

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 05 Δεκέμβριος 2010 15:13